تصویر :اینترنت

«رسانه» با «بصيرت» مفهوم واقعي و كاركرد بايسته مي يابد!

رسانه هنگامي رسانه است كه آگاهي و بيداري و قدرت تشخيص و داوري درست و مستدل را به مخاطب عطيه دارد! در غير اين صورت رسانه، رسانه نيست؛ داراي نمايي و بخشي از وظايف رسانه است؛ شبه رسانه است؛ جعلي است! در قد و اندازه جامعه ديني معنا نمي شود. نبايد تحمل شود. اصالت ندارد و منشاء خير ارزيابي نمي گردد. ابزاري است در دست گردانندگاني كه بي بصيرت اند و بذر بصيرت پراكنده نمي كنند. حديث نفس مي گويند و دغدغه دگرخواهي و رستگاري خود و همنوع در دل ندارند. سطحي نگرند. چون سطحي نگرند به راحتي بازي داده مي شوند.

در كشور ما، اندك بودن رسانه بصير، معضلي است كه بايد دلواپس آن باشيم!

عبارتهاي «سينماي دولتي»، «فيلم ساز دولتي» و «سينماگر حكومتي» را بارها شنيده ايم.

از كساني شنيده ايم كه منتسب به بدنه سينماي ايران هستند. آنان بر آن اند كه در صورت سلطه دولت به سينماي ايران، عرصه خلاقيت بر سينماگر ايراني تنگ مي شود، سينماگر از انديشه ورزي باز مي ماند و در نتيجه سينماي ايران استقلال خود را از كف مي دهد و از بالندگي به دور مي افتد! آنان همچنين بر اين باورند كه فيلم ساز و سينماگر وابسته به دولت و حكومت، هنرمند توجيه گر قدرت و مبلغ اهالي عرصه سياست است و با ذات هنر يعني حقيقت گرايي و استقلال نفس فاصله دارد.

هنگامي كه سازنده فيلم «جدايي نادر از سيمين» در جشن سينماي ايران درسال 89، خواهان فعاليت بي قيد و شرط جمعي از سينماگران معاند با ايران و نظام ديني شد، استقبال گسترده محافل شبه فرهنگي بيگانه از فيلم هايش را تضمين كرد.

نگاهي به فهرست نام فيلم سازاني كه همواره در جشنواره هاي كوچك و بزرگ خارجي هدف اعتنا قرار گرفته اند بر يك واقعيت حتمي و روشن گواهي مي دهد:

«معاندت با ايران و نظام ديني، مخالف خواني و دوري از خواست و باورهاي ملي، شاخص و مبناي محافل غربي و وابسته به غرب براي روي خوش نشان دادن نسبت به سينماگران و آثار سينماي ايران است!»

سينماي ملي يكي از قله هاي آرماني سرزمين ماست. سينماي ملي، سينمايي است كه از آن ملت است. به تعبير برخي از بزرگان سينما، در برگيرنده نشانه هاي فرهنگ يك ملت است. بازتابنده آرمان ها، اهداف، باورها، ارزش ها، خواست ها و دغدغه هاي يك ملت است.

منبع تصویر:اینترنت

بامداد بيست و يكم بهمن، فيلم سينمايي «قلاده هاي طلا» در مركز همايش هاي برج ميلاد به نمايش درآمد.

فيلم ياد شده، داستاني دارد درباره فتنه 88، اين داستان راوي نقش سفارت انگليس در آن آشوب هاست .

آنچنان كه پيش بيني مي شد نمايش فيلم، با واكنش سراسيمه و زشت برخي از تماشاگران منتسب به رسانه و سينما روبه رو شد. اين نوع واكنش البته بي پاسخ نماند و علاقه مندان به نام ايران و نظام ديني، با تشويق هاي خود نشان دادند عمله جريان فتنه مورد خشم و انزجار نخبگان هستند.

 سینماصبح/شبکه پنج/دی۹۰              

برخلاف ادعاها و هياهوهاي فراوان برخي از مدعيان جريان شبه روشنفكري، اساساً در هيچ كجاي دنيا، «هنر» و «هنرورزي» فارغ از «خط قرمز» تلقي نمي شود؛ در هيچ كجاي دنيا!

خط قرمز في نفسه قابل مذمت نيست بلكه تعيين و تعين آن يك ضرورت عقلاني است.

خط قرمز هنگامي نكوهيده است كه از بطن تمنيات نفساني و كژسليقگي و ناظر بر حق نداشته افراد و گروه ها و... برخاسته باشد.

پس از پيروزي انقلاب اسلامي و استقرار نظام جمهوري اسلامي، به شكلي كاملاً طبيعي، عرصه سينما ايران نيز دستخوش دگرگوني شد.

خبرگزاری فارس: یک منتقد با بیان اینکه انحلال خانه سینما گامی بزرگ در خدمت به اهالی سینما است، گفت: معتقدم جرم سیاسی اعضای هئیت مدیره خانه سینما بیش از جرمی صنفی آن‌هاست.

 «پژمان کریمی» منتقد و روزنامه‌نگار در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس در مورد قضایای اخیر خانه سینما، اظهار داشت: انحلال خانه سینما گامی بزرگ در خدمت به اهالی سینما است.

وی در ادامه افزود: به اعتقاد من تخلفات عدیده صنفی و سیاسی هئیت‌مدیره خانه سینما پیش از اینکه بر حقوق صنوف سینمایی باشد با نگاه به منافع اقلیتی از سینماگران صورت گرفته است و جالب اینکه هیئت مدیره خانه سینما نه تنها نسبت به تخلفات خود پاسخگو نیستند بلکه برای قانون قلدری هم می‌کنند.

درميان جشنواره هاي گوناگوني كه در كشور مجال برپايي پيدا مي كند، جشنواره مردمي فيلم عمار داراي چند ويژگي است كه آن را نسبت به ساير جشنواره ها متفاوت جلوه مي دهد.
ويژگي هاي اين جشنواره عبارت است از:
يك- مردمي بودن
دفتر مطالعات جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي، متولي برگزاري جشنواره مردمي فيلم عمار است. اين دفتر، وجه دولتي ندارد و ماهيت آن خصوصي است. تعدادي از عناصر متعهد در كنار يكديگر اجتماع كرده اند تا در مسير آرمان هاي انقلاب اسلامي، فعاليت فرهنگي نمايند. يكي از جلوه هاي فعاليت ياد شده، برپايي جشنواره عمار است!
ساير جشنواره ها اما، با حمايت و دخالت مستقيم دولت برپامي شوند و اگر دولت خود را كنار بكشد، جشنواره ها تعطيل مي شوند.

انجمن روزنامه نگاران مسلمان در ادامه حرکت فرهنگی خود در بخش سینما امسال نیز چون سال‌های گذشته با تعیین هیأت داوران فیلم ‌های برگزیده خود در جشنواره فیلم فجر را انتخاب می کند.

هیات مدیره انجمن روزنامه نگاران مسلمان از میان اعضای این انجمن، روزنامه نگاران، منتقدان و فعالین عرصه سینما، علیرضا سربخش، ابوالقاسم طالبی، مسعود ده نمکی، محمد تقی فهیم، وحید جلیلی، مریم پوریامین و پژمان کریمی را به عنوان اعضای هیات داوران برای قضاوت و ارزیابی توليدات سينمايي بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر به لحاظ محتوايي ، فني و ساختاري تعیین کرد. 

نگاه هیات داوران انجمن روزنامه نگاران مسلمان به فیلم ها بهره گیری از عنصر سینما در انتقال پیام انقلاب و ارزش های دفاع مقدس به مخاطبین و ایجاد موج فرهنگی در جامعه و بصيرت افزايي در میان اهالي هنر می باشد.